Bir parfüm kokusu esiyor yüzüme doğru,
Yine düşüyorsun aklıma, yüreğime.
Bütün unutmuşluklarım yerle bir oluyor ansızın,
Ve ben başlıyorum yine seni sevmeye.
Sil baştan tekrar kanıyor yüreğim,
Yine tükeniyorum yalnız, sessiz, kimsesiz..
İmkansızlığın hançer yarası kadar ağır,
Unutmak; ölüme meydan okumak kadar çaresiz..
#enözelim

Pingback: AŞKA TUTSAK | Budamedya