Merhabalaaar,

Ümit Besen şarkıları gibiyim bu aralar. İçimden ‘Nikahına beni çağır sevgilim, istersen şahidin olurum senin‘ ile başlayıp ‘Seni unutmaya ömrüm yeter mi‘ diye dalgalanan arabeskler zinciri fışkırıp duruyor. Bunlar yine iyi zamanlar bakma sen. Ruhum Dilberay’a teslim olacak diye ödüm ağzımdan çıkacakmışçasına resmen korkuyorum!

Dolaylı olarak terk edildim a dostlaaaar. Yani adamı ben terk ettim ama o da dur demedi. Ya sen kimsin neden dur demiyosun allasen? Hani o peri masallarındaki aşklar gerçek diyorlar ya ben böyle dilli düdüklü yalan görmedim. İsterse Roma prensi olsun erkek zamanı geçtikçe öküzleşip günü geçmiş yoğurt gibi oluyor.

Günlerdir vıcık vıcık aşk filmleri izleyip sümüklerim çıkana kadar ağlamaktan, peçeteler yetmeyince rulo rulo tuvalet kağıtlarını harcamaktan vallahi içim kıyıldı. Hele çikolata yemekten ya şeker komasına girecem ya da mutanta dönüşecem az kaldı. Hayır yani şuan ev ekonomisine de full zararım. Evdekiler beni kapıya koysa hakkıdır der kapının önüne oturur yine ağlarım. Sonuca bak: ağlarım!

Depresyondağğğğyıım diye ciğerlerim parça pinçik olana kadar ağlamak istiyor, insanlara nefretler kusuyorum resmen. Aklımdan neler geçiyor neler..Elime geçerse onun o bana yazmayan parmaklarını kıracam, kalbini söküp tilkilere atacam falan diye düşünürken metrobüse kadar yürüdüğüm on dakikalık yolda zihnimin içi bildiğin Çin işkence odaları gibi oluyor. Hele yolda biri Allah muhafaza koluma değse onun oracıkta bağırsaklarını söküp ağzına sokarım diyorum.

Ben bunları düşünürken ablanın teki geldi bir çarptı bana. Tam boğazından tutup sen hayırdır diyecekken suratımı çevirip kadına bi baktım az önceki düşüncelerden eser kalmadı. Valla ben bu ablaya bir şey desem beni 48 eşit parçaya böler, hatta derimi de hayır kurumuna bağışlar. Gittim kadından yalvar yakar özür diledim. Al sana yine hayal kırıklığı! Jim Carrey filmleri gibiyim yemin ediyorum.

Bunca hayal kırıklığının üstüne gittim kendime nefis bir tatlı ısmarladım. Allah’ım bence dünyanın en güzel şeyi bu.  Fıstıklı, çikolatalı, çilekli muhteşem bir pastaydı beni mutlu eden güzellik. Kendisinde hiçbir kusur bulamıyorum çünkü tam bir serotonin deposu. Tepe Nautilus‘taki Değirmen‘de bu güzelliği bulabilirsiniz.

Not: Bir tek dileğim var, mutlu olma yeter!

#tatlıhikayeler