İstanbul alabildiğine kalabalık o alabildiğine yalnızdı
İlktir yalnızlığımın bir yalnızlığa denk gelişi…
O bana ince ince baktıkça bir kilimi dokur gibi,
Ayaklarının ölü ve çıplak odamda çıkaracağı sesi düşünürdüm
Gözlerine baktığımda erir giderdi yüreğim,
Dualarım hep adınla başlar,
Saatlerce yalvarırdı Tanrı’ya avuçlarım.
Adına şiirler yazdığım,
Satırları dize getirdiğim adam.
Gözlerin kadar derin bir uçurumun kıyısındayım,