Dudaklarınla göğüs kafesin arasında,

Bir mesafe var ya;

O itinayla ölçüp biçtiğin;

Kilometrelerce uzak, kilometrelerce dümdüz…

Şimdi o mesafeye güvenip sığdırdığın ne varsa,

Sana ihanet ediyor.

Oraya onunla gitmemeliydin.

O şiiri onlara okumamalıydın.

O aşkı onlara anlatmamalıydın.

Bu fiyakalı ve aynı zamanda sefil pişmanlığını,

Boydan boya kapladın evinin duvarlarına.

Sırf unutmayasın diye

Sırf seni bir daha kandırmasınlar diye

O duvarı her sabah ve her gece nefretle izledin.

Ne oldu bak?

Gördün, hiçbir şey değilmişsin.

Gördün, hiçbir şeye değmezmişsin.

Bütün noktalama işaretlerinin sonuna konulabileceği,

Bir cümlesin sadece;

Di’li geçmiş zamanda yaşanan, olumsuz ve devrik…

Ve gözlerin,

Halının katlanan ucuna takılmış,

Hep aynı desenle, hep aynı sözlerini,

Boynuna geçirip boğuyor seni.

Herkesi affettin affetmesine de,

Bir onları affeden kendini affedemedin.

https://www.youtube.com/watch?v=2w29x5Wi4NY

Seray Şahin

#enözelim